Adil Oğuz Şiirleri - Şair Adil Oğuz

Bir yaz günüydü Süslenmişti adeta Bahar bayramı gibi Kuşlar kelebekler Renga renk çiçekler Denizin mavisi Ilık ılık esen meltem Yanık yanık kaval sesleri Çözemediğim bulmaca İçimdeki gam keder Dinmek bilmeyen fırtına Çok şey var anlatacak Yaşanan acı tatlı hatıralar Prangalar çekilmiş sanki Ellerimden taa dizlerime Mahküm etmişler yüreğimi Zındanlar yaratmışlar sevgime Bir hiçmiş sensiz yaşamak Aç kalmak susuz kalmak Meğer ölmekmiş Sensiz olmak

Bozkurtlar Anide Cuma kıldılar
Alpaslan ı rahmetiyle andılar
Zafer meşalesin burda yaktılar
Bozkurtlar Zaferin milletin olsun

Büyük Selçukludan kalan hatıra

Sevdan yüreğimi kor gibi yakar
Sensiz yaşamanın ne anlamı var
Seveceğim canım ölene kadar
Parça parça bölüp yaksalar bile

Bitmiyor gurbetin elin derdi çilesi

İnsanlar bunaldı evde Ne gelir var ne güvence Sosyal devletiz ya sözde Halkım acından ölüyor

Salgın milleti vuruyor Günde yüzlercesi ölüyor Çarşı Pazar el yakıyor Halkım acından ölüyor

Her yanı pandemi sardı Dayanacak hal kalmadı Herkes ayrı telden çaldı Halkım acından ölüyor

Avrupa bunlara arka çıkıyor
Satılmış köpekler yakıp yıkıyor
Yeter bu Milletin sabır kalmıyor
Sallansın şu hain bitsin bu çile

Her gün Şehit cenazesi kalkıyor

Her gün yeni zam geliyor
Halkın acından ölüyor
Beyler saltanat sürüyor
Sonumuz hiç hayır değil

Ülkemde kuyruklar doldu

Aklımı başımdan aldın Benim dünyamda olasın
İçinde bir şey kalmasın
Gel gidelim çakır gözlüm

Sözüm menzile varmıyor
Dünya kimseye kalmıyor

Kahpe felek sana nettim neyledim
Ayırdın nazlımdan perişan ettin
Yaktın yüreğimi yaktın kül ettin
Seher yeli yandığımı söyleme

Ayrı düştüm nazlı yardan sılamdan

Tv, lere çıkın bol bol sallayın
Ekonomi çöktü her gün zamlayın
Halk nasıl yaşıyor görün anlayın
Bu millet sandıkta soracak sizden

Bu nasıl bir sistem bunasıl düzen

Her şeyi sattılar iki binlerde
Bugünlere geldik birşey yok elde
Millet aç perişan sefil bir halde
Sandıkta sorarlar hesabın size

Millet çok perişan ne yer ne içer