Herşeyden vazgeçtiği zamanlardı...
Hep aynı köşeye kurardı tuvalini,
Hep aynı sokağa...
Fırça darbeleri hayat verirdi dilsiz duvarlara...
Bir sarhoşluk hissetti bedeninde biranda...
Kırmızı elbisesiyle süzülüp kayboldu Mona...
Gölgesi iz bıraktı ,eskimiş taş kaldırımda ...
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Biliyoruz ki şiir yalnızca duyguların, birikimlerin aniden kağıda dökülmesi değil ve şairi şair yapan, sözcük ve anlatım zenginliğidir. Yaşadıklarımızı, başkalarının yaşadıklarını en etkin biçimde, seçerek, akıcılaştırarak, estetikle bezeyerek ete kemiğe büründürmektir.Kalemin ve yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta