Yazı tura atmışlar aralarında,
İkisi de sahiplenmek istiyormuş!
Para yere düşmemiş hiç bir zaman.
İnsanoğlu ortada kalıvermiş,
Ne Tanrı’nın kulu,
Ne şeytanın kölesi,
Sonuç!
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Tebrik ederim çok anlamlı ve düşündürücü anlatımdı. Yinede ikisinden de olduğu gibi hani derler ya şeytana kalik giydirecekler de yok değil.
Sevgi ve saygılarımla
çok güzel..kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta