Adem Şiiri - Gülhan Meşe

geç kaldın adem
oyuna geldim
düzeni bozdum
hiç sevilmiyorum artık
niyesine gelince
üzemedim beni seveni
düzemedim evimi enkazdan kalanlarla
niyetime gelince
sevilmeden de sevdim adem

sen unuttun adem
yaz geldi kışı unuttun
benden de geçtim bizi unuttun
ben ki her şeyindim senin
mevsimlerden hangisini severdim
hangi filme gülerdim unuttun
niye dolardı benim gözlerim
neydi sana hep söylediğim şarkı unuttun
nerede buluşmuştuk biz ilk kez
niye iki çayın biri demliydi unuttun
oysa aşk hatırlar adem

çok geç kaldın adem
dün bir su yuttum
and içtim ben de adını unuttum
şimdi ben sana gel desem
ard arda çok ayıp olur bana
affedemem yükün ağırını tuttum
sen seni affet adem

ben gidiyorum adem
dönemem sana geri
zaten güneşti son giren camdan içeri
gözümü bugün karanlığa açtım
bak hiç kalmadı peşimde biri
biliyorum sen vardın bir zamanlar
şimdi yoksun
peki öyle olsun adem

her şey birini sevmekle başlar adem
ben çok sevdim sen de sev
insan sever adem
canından can gidercesine sever
sen de sev çok sev
ben çok yandım ama hiç yan demem sana
insan nasıl olsa yanar adem
kuş misalidir kanar
ama sen sakın kanma adem
unut başımızdaki dikenleri
onları bizden sanma adem
sanırsın kanarsam geçer kışın hüznü
ne yapsan geçmez adem
sen unut derde düştüğün geceleri
sev beni ya da hatırla bizi
bil ki sen seversen bahar gelir adem