Adanan İnsan; KENDİ VARLIĞININ EMNİYETİNİ DÜŞÜNEMEYECEK KADAR BİR ÖZVERİDE OLABİLİR! .
--------------------
Kendi varlığının sonunu düşünmeden, yaşanan güçlüklere göğüs gererek; adanmış olduğun dostluğun tebessümüne hizmet vererek, tüm dost tebessüm sahibi insanların daimiliklerdeki huzur ve umudu için çalışabilmek! . Bir emek verilmiş, SAYGIDEĞER BÜYÜKLERİMİZİN ÇABASI ile! . Benim de emeğe bir katkım olabilse ve daimi olsa tebessüm her alemde, daima! . Kendi şahsi kazanımımın zerrece değeri olmamalı ve adanmışlığım; dostluğu daima tebessümde bırakabilmelidir! . İYİ Kİ VARSIN DOSTLUK! . { Kemal KABCIK - ANTALYA }
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta