Ben güneşin çöl gibi yaktığı
Sevdaların iliklere işlediği
Sert rüzgarlara geçit vermeyen
Torosların zirvesiyim
Ben bu dağların eşiğine kurulmuş Adana’yım
Başak başak buğdayların harman olduğu
Sevdam gibi beyaz altınların yere serildiği
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta