Adamla Sokak Şiiri - Altan Doğan

ben biraz ağladım öteki yüzyıllarda
bir bıçak nehir gibi aktı kendine
bir elmayı elma gibi gördü bir sağır
bir köpek havladı birinin bakışında
bir kadın bir kadına ölüm gibi çağrılır

bir sessizlik olsa yarısı yüzü
şu saatte polisleri kuşkulandırır
adamla sokak aynı durup dururken aynı
bir o kadar çıplak
bir o kadar önasya
bir gece bir geceye ölüm gibi çağrılır