Adam Şiiri - Müge Leyla

Adam...
Derinden kanayan yaram...
Sen tuz döküp acıttıkca canımı
Beğendim ben ölümlerin en tatlısını

Adam...
Kabullenemediğim hatam...
Sen ellerle mutlu süphesiz
Ben ölüyorum en derinimde sensiz

Adam...
Ölesiye kalbimde yatan...
Uzaksın, tuzaksın, yasaksın bana
Ama koşarak geliyorum her defasında sana

Adam...
Sevmiyorum derken ettiğim yalan...
İçimde bastırıp kalbimin sızısını
Dökülen her yaşta çektim acısını

Adam
Kabuk tutmuş yaralarımı açan
Yalanlarım canını yakarken
Yaralarım koptu gitti benden

Adam
Bilmediğin çok şey var bende yatan
Kokuna sıcaklığına yanına hasretken
Sakladım bunların hepsini senden

Adam...
İçimde kocaman bir aşk var beni sana katan
Yanarken için için sana kalbim
Gururumu benliğimi beni yolunda kaybettim