Adaletin Nefesi Şiiri - Mrs Ve Mr Özer

Adalet emr-i ilahi; şaşmaz ve eğilmez bir terazi, Hâkim ve savcı bu dengede; nefse değil, Hakk'a razı.

Adaleti emrederken yediden yetmişe ayet; Zulme nasıl meyleder kişi, hakim ve savcıysa şayet.

Hadis der ki: "Zulüm karanlıktır"; sönmesin kandil-i hak, ölmesin vicdanlar,
Kararıp da adliyeler, incinmesin canlar.

Türk Milleti adına konuşur yükselen her söz, kürsüde; Ya sararsın yarayı ya kanarsın gönülde

İçte kurulu bir mahkeme; vicdan onda hâkim, Tarafsız yürür duruşması, tek şahidi; El-Alim.

Görünüş de ister adalet; sözde ölçü, duruşta vakar, Çünkü görünmez vicdan; göze mahkum yaşar

İnsan onuruna dokunulmaz; mahremiyeti emanet, Arınmış nefsin zimmetinde işlidir adalet.

Hak ve hukuk; esse de rüzgâr, değiştirmez yön, Taraf tutan yargıç, der ki: "Ey adalet, sön!"

Dürüstlük âdilin cevheri, gösteriş kirletir vicdanı, Berrak verilen hüküm, bırakmaz zalime meydanı.

Mahkeme ciddiyetin makamı; her söz söylenir tartılarak, Zira ağır olur yükü, vicdanda bir ömür taşınarak.

Dirayetle yürür savcı kamu adına; delile dayanır, zanna değil. Tarafsızsan ey hâkim; ne öfkeye yaslan ne kine eğil.

Zamanla kanunlar değişir; ama güncel kalır adalet, Eskise de yıllanan kürsü, diri kalır hakikat.

Ey adalet eri, unutma; kalmasın hükmünde ne bir kir ne bir pas, Bu dünyanın hükmü fânî; ukbâda mizân daha hassas