Adalet Şiiri - Yorumlar

Adalet bunun neresinde; sevmeye alışırken, yalnızlığa mahkum olmak, neden?
Bir rastlantının yanlış sonucu; seninle tanışmak..Küçük kalp çarpıntılarının içinde kıvılcımlanan umutlar, yine alevlenmeden söndü! Herkes; kendi içinde yalnızlığı yaşarmış...Kaderin vermediği şansı, bulamadan! Yaşamı tüketiyor, gözyaşlarınla büyüyen çaresizliği çoğaltıyor,
teslim olmuş acılarla, dağılıyor yüreğim.

Her defasında; yanlışa rastlamışsa hayaller, sevince dönemeden gerçeğin hüzünlü yanı ile avunurken.
Tersine dönen içdünyamda çözemezsem, umutsuzluğumu...
Kapalı kapının ardından bakakalırım, yanındaki açık kapıyı bile farketmeden.