Uzun ağaçlar vardı tenha yollarda
Gövdeleri sarı, dalları yeşil
Dev gibi uzanırlardı ormanın koynunda
Serinlik arayanların uğrak yeriydiler
Değil, sıcağın bunalttığı yürekler değil
Sevdaların kavurduğu yüreklerdi ziyaretçileri
Onlar sadece ağaçtı
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta