Ada Güner Şiirleri - Şair Ada Güner

Su bekleyen kızıl gonca
Yaş döküyor bu günlerde,
Benim koparmaya kıyamadığım
Yapraklarından.
Küçük buse
Ve kocaman bir sevgiyle sardığım yapraklarının

Ölüyorum görüyorsunuz
Ve biliyorsunuz kara toprağa
Koyacaksınız bedenimi
Sakın ha gömmeyin aklımı
Zaten doludur
Olur da toprağa kök salar

Benim kalemim çiçek açmıyor Bayım
Benim kalemim kirli
Benim kalemimden bir bebeğin namus kanı
Namussuz bir babanın ellerinin kiri
Tanrının nefreti
Kutsal sözlerin laneti akıyor

Kelimeler depremler yaratıyor beynimde
Solumda Tanrı'nın eşsiz günahlarını taşırken
Bedenim mahşer yeri
Herkes bir yerlere kaçma telaşında
Etrafta koşuştururken
Bir tek sen iblisin gülüşüyle

Tanrı kadını yarattı
En ihtişamlı eserini.
Bunu ürkütücü bir ilkellikle lanetleyemezdim.
Bu yüzden kendime eş bir kadın seçtim
Nasıl lanetlenebilirdi iki ihtişamlı varlığın sevişmesi
Buna yalnızca sevişme denemezdi

İçimde bir şey var sana karşı
Adını koyamadığım
İçimde bir şey var sana karşı
Gözlerine bakarken küçük çocuk mahcubiyeti yaşadığım
İçimde bir şey var sana karşı
İçine gülüşünü sakladığım

Ben üzülmüyorum ki
İçimdeki çocuk ağlamaktan bitap düştü
Yokluğunda oyun oynamaz
Çiçek toplamaz
Orada burada koşmaz
Kimseyle konuşmaz

Ben hep fedakârlık yapmaya mahkûm muyum?
Ben yaşarken ölmeye mecbur muyum?
Ben bir ailenin yükünü taşımaya hükümlü müyüm?
Ben büyümeden yaşlanmaya layık mıyım?

Bak fedakarlığın getirdiği nankör yüzüme bak!

Ufaladılar kalbimi
Ben de kedilere attım doyursunlar karınlarını diye
Ben doyuramadım kalbimi onlar doyursun dedim karnını
Nerede bir kedi görürseniz kalbim onda atıyordur
Nerede bir kedi görürseniz kırık bir kalbi hatırlayın
Nerede bir kedi görürseniz beni hatırlayın

Biri gelir biri gider
En çok yapmaz dediklerin yapar
Kırmaz dediklerin kırar
Gitmez dediklerin gider
En sonunda sen kalırsın
Sen ve kalp kırıklıkların