Kim miyim?
Ben,seneler önce milletin efendisi ilan edildimAma,hiçbir sofradan tok kalktığım olmadı benimYine şükür gözüm tok, Bir tas tarhana yeter ,diyen bir efendiyimBenim asıl açlığım ;okul,öğretmen,bilgiVe hiç anlamam neden cahil bırakırlar beni?Neden Ayşe bebeler solarlar elimizde?
Neden Eminekadın sızlar sabaha kadar?Neden benim insanım bu kadar kısa yaşar?Neden gülmez yüzleri bir güneş gibi sanki?Neden hiç anlatmazlar başka memleketleri Adını bilmediğim denizi,toprakları Efendiysek ağalar bu nasıl efendilik?Nereye gider böyle ;bu körlük,bu cahillik!
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta