Acıyorum gençliğime
Çünkü gençliğim elimde olmadan akıp gidiyor sonsuzluğa
Tutsam tutubilirim belki birazcık dayanacak gücüm olsa
Acıyorum gençliğime
Yaşamımın ipleri artık başkalarının elinde, sıkıca
Bir at gibi koşuyorum, yelelerim özgür, ruhum ise hasta
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bu aşk olmalı...istemeden de olsa ruhumuzu esir alıyor...sevgiler ..nurten hürel
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta