Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Kalırsa adı kalır aşığın dert çekenin,
Yanıp aşkın oduyla, kül olana ne mutlu...
Ölümle ahbab olup, ahirine bakanın..
Hakk`tan taviz vermeden kul olana ne mutlu...
Bülent Kaya..
SİZE, SEVENLERİNİZİN ÖZLEMİ BİTMEYECEK. RAHMET OLSUN.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta