Acımasız Sevgiler Şiiri - Cuma Komşul

Dağ taş tümsek ve her yer beyaz mavi mor pembe
Düşleri çiçeklerin bürünür her bir renge
İpek gibi yumuşak hasır otunda püskül
Birçok insan derdinden belki de gece ağlar
Hüzün alevlerinde yürekler ocakta kül
Kayalıklardan inen sevdalar durmaz çağlar

Acımasız sevgiler yüklenir sandallara
Koyu parıltı mavi ötesinde kumsalın
Kar mı yağmıştı şimdi tutunduğum dallara
Yalın ayaklarınla göl sularında salın
Dışarısı karanlık buz gibi soğuk ayaz
Böyle soğuk gecede rüzgâr dolaşır biraz

Masmavi ırmaklarda ak köpüklü dalgalar
Bahar sustu yaz gitti yaylaya güz geldi yar
Ak çadır etrafında sarı sarı yapraklar
Damla damla biriken hayallerim aklandı
Çıplak tepeciklerin arkasına saklandı
Paranın mekanına mutluluk girmezmiş yar