Acımasız çağ Şiiri - Dağlar Özügüç

Bakışlarındaki gerçeği anlamadan
Kayıp gitti avuçlarımdan zaman
Zaten umut çiçekleri erken soldular
Kırılan kadehte kalan son damlasın
Yudumlanan acıları bir bilsen ağlarsın
Hangi sayılı günah beni kurtarır bu yükten
Göğün mavisinden geriye başka ne kalsın?
Ayak uydurmasan da olur dünyanın hızına
Bırak nasıl istiyorsa öyle aksın
Hasret dediğin ne ki beni yaksın
Ben zaten gönlü kırık bir harabeyim
Bu acımasız çağda yaralı bir haldeyim
Bir el uzansın artık şu yarama baksın