Ne kadar içime otursa da,
Bazı şeyler hayatta...
Yaramaz bir çocuk gibi,
Geçip de hayatın karşına.
Şöyle demek içimden geliyor:
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




ama acıyor işte....
insan sanki ayna karşısında yüzünde ki yaraları görmezden gelir misali baksa da o çizgiler öyle oturuyor ki simaya.
Acıyor işte....
fakat yaramaz bir çocuğun penceresinden hayata bakmak ta bir savunma mekanizması işte, yada bir şahlanış, mücadele.
Kutluyorum Meltem hanım.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta