Bahçe kapısından sızdılar...
Aralık kalmış neresi varsa hayatımın...
Bünyede bastırılmamış ne kadar isyan varsa ordan.
Daha asitli bir yalnızlık için
Dilek tutuyorum şarkılara,
Sıradaki benim şansıma diyorum;
Haberler başlıyor birden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




...
Ne mavisine, ne iyotuna, ne yosununa
sade derinliğine;
yani derinden şifa niyetine...
...
şairin kalemi de tılsımlılardan.
O tılsımla şifa dileyenlerden.
Şimdi şifa niyetine giriyorum sulara,
Mavisine değil denizin, sade tuzuna..
BAHCE KAPISINDAN SIZDILAR
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta