Gittikçe artıyor bu yangın.
Son gemi de gidiyor işte,arkasından tek bir mendil sallayan yok.
Ne garip bana benziyor her şey, yada ben herşeye benzemeye başladım.
Ağaçlar ki yapraklarından vazgeçiyor artık.
Bir daha ki mevsime diyor, bir daha ki mevsime..
Ben, sanki oradan inip, saçlarını rüzgara teslim edip,
bana koşup, geldim diyecekmişin gibi bir hissi saklıyorum içimde.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta