Katoklaşmış acı bazen
Damıtarak zehrini,
Bir noktada birikir
Biraz,biraz,biraz daha
Dayanırsın
Mutluluk vermese de
Çekilir...
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Muhteşem finalin hatrına şiiriyetten uzak katoklaşma ve dingin kelimelerini hoş görüyorum. Sevgiler!
Farklılığı göze çarparken akıcılığı ve sürükleyiciliği takdire değer. Her ne kadar direk anlamlar içerse de.
Adımladıkça alıştığın
ayağından çıkarınca
acısıyla tanıştığın.......harika bir son..!
herkes pabuça takmış boşverelim o bir simge değilmi bu şiirde.harika sonu bir daha okuyup alıştığımızı sandığımız acılarımızı çekilenleri ve atmaya kaltığımızdaki ağır hasarlara baklaım bizde oluşannnnn..
Ayakkabı acısını çok iyi bilirim.Ne yerli ne italyan ne amerikan kalıbı uymaz.Ve her adımda acızısını duymak ve acının üzerine basmak deli eder adamı.
Belki de deliliğim bundan.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta