Acı Tatlı Şiiri - Kasım Kobakçı

Aynı bahçeden çıkar, gonca da diken de,
Çiçekleri koklayan insanlar da,
Uzak durmaya uğraşırlar dikenden.
Yok mudur bunun bir izahı?
Anlaşılırdır elbet, idraksize zaten.
*
Bakın şimdi!
Anlaşılır diyeceksiniz, idraksize şimdi.
Siz neşelenin, neşelenin!
Neşeleniyordu kendisi de, derken.
*
Ben de neşelenirim, aslını da derim ama.
Ant içerim ki!
Uydurmaca yalanım varsa, gitmeyeyim şuradan şuraya!
İster inanın, ister inanmayın!
Bundan sonrası, sizin takdiriniz.
*
Kırgınlığı benim, bu keyfin,
Bir hissetsen, nasıl yandım,
Anlaşılır elbet idraksize,
Sen neşelen, kavrarım ben.
*
Bir esinti taşır kokuyu bazen,
Burnuna gelir aniden,
Zihninde canlanır, bir anı,
Bir tebessüm, belirir yüzünde.
*
Açıp açıp çiçekler, solar mevsiminde,
Her birinin, ayrı bir öyküsü,
Hayat da böyle, değil mi,
Acı tatlı, anılarla dolu.