Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Sus! Ağlama gözlerim,
Bu ayakta kalan
En son acı hatıralar.
MAALESEF HEP AYAKTA KALAN ONLAR OLUYOR....KUTLUYORUM
Sus! Ağlama gözlerim,
Bu ayakta kalan
En son acı hatıralar.
nerden bulursun bu duyguları...gene harika....sevgiler....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta