Sen güneşi beklerken,
Karanlık kapını çalar.
Akıl almaz kötülükler,
Hayatını alt üst eder.
Güç tükenir heves biter,
Sesler tükenir, solar renkler.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Muhterem dost, Yüreginiz ve güzel düşünceniz var olsun, şiiriniz etkili insana haz veriyor sağ olun var olun Saygılarımla...
Bu da yaşamın bir parçası, acı gerçeklerle yüzleşmeye her an hazır olmak gerek.
Kalemine sağlık sevgili Kemal.
SELAM DOST. TEBRİKLER ŞİİRİNE
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta