Acı Şiiri - Kürşat Sungur

Acı yaşanır
Ve anda kalır
Kabul görmez ilkin vücutta
Ve sonra usul usul
kanıksanır..
Kimi zaman bir haykırış olur dudakta
Derinleştikçe sükutlarda gizlenir..
Sonra,
Rüzgar eser
Yağmur yağar
Mevsimler
Yıllar geçer
Herkes ôlür
Şehirler değişir
Renkler
Kokular
Ağaçların yerleri
Örülen duvarların
Yükseklikleri
Çekilmiş setler, demir kafesler
Bağlar, bahçeler
Hanlar, hamamlar
Yollar, İnsanlar..
Acının sahibi
Acının sebebi
Acının şahidi
Hepsi yok olur gider
zamanla
Bir satır yazıda
Bir mezar taşında
Bir zindan duvarında
Adı kalır hüznün
Gözyaşı toprağa karışır gider
Feryatlar fezaya tutunur
Bütün acılar
Kendini yeniler durur
Yürek pişirmiş nice acı
İpte asılı unutulmuş bir gömlek gibi Zamanın boşluğunda durmadan savrulur
Acı her dem kendine
Yeni bir beden bulur
Yeni bir sahip
Yeni bir neden
Acıyla doğar insan
Acıyla harman olur
Acıyla ölür
Acıyı bilmeden...