Hıçkırıklarını duyuyor musun bu gece yokluğun,
ciğerime dolan tuz kokusunu..
Rüzgarın pencereme bıraktığı yalnızlık,
avuçlarıma koyduğu sır bu gece yıldızsız,
yalnız..
Bu gece başka bir adı var gökyüzünün,
gölgeli dualardan uzak kendine açılan ellerle,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




tebrikler yüreğinizin acısı diner elbet
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta