Abla Beni Eversene Şiiri - İsmet Murat

İsmet Murat
2271

ŞİİR


15

TAKİPÇİ

Abla Beni Eversene

ABLA BENİ EVERSENE

Konuştum Mehmet abiyle,
Meramım getirdim dile,
Yaratanın emri ile,
Abla beni eversene.

Gömleğim ütüsüz yırtık,
Papucun kenarı tırtık,
İyice bunaldım artık,
Abla beni eversene.

Yıkar iken çamaşırı,
Yoruluyom gün aşırı,
Bulup cana yaraşırı,
Abla beni eversene.

Akşam yanınca ışıklar,
Yığılıyor bulaşıklar,
Temizlenmiyor kaşıklar
Abla beni eversene.

Bak kış geldi üşüyorum,
Kayıyorum düşüyorum,
Bulgur yiyip şişiyorum,
Abla beni eversene.

Yıllardır yalnız yaşarım,
Düz yolda bile şeşarım,
Engin dağları aşarım,
Abla beni eversene.

Akşam oldu yalnız kaldım,
Eşe dosta haber saldım,
Hayelle uykuya daldım,
Abla beni eversene.

Bulunmaz çiftlik marabam,
Bir evim var bir arabam,
Çok şükür doludur kırbam,
Abla beni eversene.

Sen benim cennet ablamsın
Hem ablamsın, hem anamsın,
Hal hatırdan anlayansın
Abla beni eversene.

İsmet Murat yırtık sökük,
Giyiniyor boynu bükük,
Ev dağınık, surat dökük,
Abla beni eversene.

İsmet Murat
Kayıt Tarihi : 7.12.2021 18:26:00
Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Yıldız Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!

İsmet Murat