Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Çocukluğundan beri kaybetmenin acısını iliklerine kadar yaşamış bir şairin anlatacak ne hayatı olabilir ki? Hayatımın her anı acılarla dolu. Sürekli bir şeyleri kaybetmenin acısıyla büyüdüm. Daha beş yaşında iken babamı kalp krizi sebebiyle toprağa verdim. Yetimliğin acısıyla bir hamur misali yoğruldum. On yaşıma geldiğimde annemi de astım hastalığından kaybettim. Bu iki acıyla yoğruldukça yoğruldum. Daha bu acıları atlatamadan üçüncü bir acı geldi. Yaşı baya ilerlemiş olan dedemde hayata gözler ...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!