Sevdiğini Allah için sev,
Her işini Allah için yaptığın gibi.
Sevdan kördüğüm olsa bile sev,
Gün gelir ruhuna ruh eși bulunur elbet.
Bekle, nasip de varsa olur,
Eğer bir gün beni duymak istersen,
Sisli sokakların sessizliginde,
Palanın Gül Şiirlerinin sararmış yapraklarında,
Hiç okunmamış mektupların hüznünde ara..
Kara gün geldi, yüzünü açtı,
Durmadan yağdı aylarca.
Kimi damla damla düştü göğsüme,
Kimi beyaz yalan oldu, saçıldı aylarca.
Sevda suskun, kalbim çatlak bir testi,
Bak gördün mü?
Ben çabalamayı bırakınca her şey nasılda bitti.
Sular durdu,kuşlar sus pus oldu,
rüzgâr bile esmeyi unuttu sanki.
Bir zamanlar benim nefesimle yürüyen her şey,
Belirsiz kalbinden öpüyorum seni…
Usulca, çaresizce, sanki son kezmiş gibi.
Çünkü sen, hayatımda adı konmamış ama iz bırakmış tek kişisin.
Herkes gelip geçer sandım…
Ama sen öyle olmadın.
Vuslat vuku bulur mu,
Ben bilmem...
Rabbim dedi ki :''Sev!''
Sevdim, ben bilmem...
Seni sevmeyi vazife edindim.
Bal iner sinekten, insan gizemi bilmez,
Hikmet küçüktedir hep, kibir sır bilmez.
Su herkesindir amma can onsuz durmaz,
Bol diye hor gören akıl ikrâr bilmez.
İki kere ikinin dört ettiği yerde,
Kesin olanın tereddütsüz durduğu yerde,
Seninle bir bile edemedik biz.
Bir artı bir iki derken,
Bir eksi bir sıfır ederken,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!