İki secde arası kaldı bu âlem-i insan,
Ne gönlümüzü nûr’ul-islam’a iltica edebildik,
Ne de nefsimizin harâbât’ın külzüm’ü-derdinde boğulduğunu idrak edebildik;
İki secde arası kaldı bu âlem-i nâs,
Bazen kurutmak da istemezsin göz yaşını
Kalsın, her gördüğünde alsın başını…
Bazen görmek de istemezsin göz yaşını
Saklansın, hatırlatmasın hiç bir anını…
Malımızı etmişiz kendimize şehzade,
Olmuşuz bu yolda üftâd ve üftâde,
Anlasaydık keşke üstâd nerede,
Bırakmazdı belki bizi bunca kederde…
Yürüyorum yolum belli,
Ne ateşe ne de soğuğa gitmeli
Yürüyorsun yolun belli,
Ne ebedî sessizlik ne de anlamsız kelamlar gerekli
-
Askın Bası
Tüm YorumlarŞiirlerinizin devamı gelecek mi?