Ebem çıktı mezardan nedir oğul haliniz
Bak ebe tepeden tırnağa açık gelinimiz
Lâl oldu dil,düzeltemiyor elimiz
Yok oğul yok en iyisi geri ölem ben.
Dedem çıktı mezardan nedir oğul haliniz
Geçer zaman kalır hatıra
Saygı sevgi besle yarınlara
Menfaat ekleme selama
Bastığın taṣta olsa iz bırak.
Kültür kervanında yola devam
İz ol
Köz olmak öz olmaktır ey aşık
Öz olmak giz olmaktır ey aşık
Giz olmak iz olmaktır ey aşık
Kalem-in ile iz ol Abdil’im.
Kadim dostluk geziyorsanız yaınılırsınız azizim, o' internet çağından önceydi. Tebessümler yalan.
Eylen de be dost,dost iline gidelim
Hak bir kelâm için ölüme gidelim
Erersek bahara sevda gülüne gidelim
Abdil'im kadim dostun külüne gidelim.
Güldür, varsada dikeni görülmez
Eş der, evlat der, baba der yorulmaz
O olmadan hayal bile kurulmaz
Eştir yüzümüzün gülmesine sebep.
Gülsün ister herkesin yüzü
Kaç dolma kalem bitirdin
Kaç yaprak yırtıp attın
İlham uykusunadamı yattın
Bak hele kafiyeler gülüyormu.
Durmadı kalemim dürttü gene
Abdil'im kafiyem haldan bilene
Hasrettir insan gülen bir yüze
Nerdesin gönül köṣkümün gülü.
Dünya insanlığını tasvire çalıştım
Kalemim yeter bana yalnızlığa alıştım
Savruldum kuru gazellere karıştım
Sus dedim gönül dilime, söz geçirmedim.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!