Gölcüğüm, aygırlar koşup otlamıyor, renk bağlarım.
Ağaçlar yok, laleler solgun, yollar ıssız kavaklım.
Sular kuruyor,hayvanlar cılız otlar kuru alıçlım.
Ahlat,armutlarda bir kaçtı,sökülüyor zibeyirim.
Zambaklarda olmuyor, arılarda kaçıyor yıpraklım.
Yamaçlarım delik deşik,ötmüyor bülbüller akpınarım.
Kağnı sesleri,kavalım şenliğim, işte çanakpınarım.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




sevdim ama bu şiirin nerde geçtiğini merak ediyorum çok güzel olmuş
Harika olmuş, mükemmel teşekkürler!...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta