Gel içelim şu meyi, ab-ı hayat gibi, yudumlarken önce hoş, sonra zehir
gibi mayhoş
Gönül sevmişse seni birkez bu derin hislerin deryasında, başkasını
aramak pek nahoş
Kor gibi düştü içime hicran birkez, sevemem artık kimseleri, olsam da
ebedi sarhoş
Ben yaşamadıkça cenneti bu cihanda sensiz, inan deli dilber, sensiz
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta