Hazan ayı’nda ay başaklı güller,
Güvercin ve serçeler, bakışır
Oraya buraya, yan yan
Görürler, karartı halinde
Yeryüzünü ve kıpırdayan
Nesneyi, belki ona sevgi uzatan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




teşekkürler a-ş-k
:))...
alemsiniz...Romeo'luk zor sanat galiba..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta