Acemisiyiz şu çivisi çıkarılmış dünyanın
İki kere ayrılığın yalnızlığa bölününce eşittir kavuşmak olduğunu anlayana kadar
Ölüme ramak kaldığının bilinçsizliği içerisinde göçüp gittik şu dünyadan.
Acemisiyiz şu dünyanın,
Çıkarılan çivisine çıkmış denilen.
Ve kaza süsüyle üstü örtülen infazların inancı kadar var olacaktır samimiyetimiz.
Bir insan ölürken kaymıyor gökten bir yıldız,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta