kasıklarım yaşamın arzusuyla dolu
mart insanı gibi dolaşıyorum kedilerde
doruklardan yuvarlanan isimsiz bir taş,
ben
bir de çocukken dedem sandığım Ay
aynı elin marifeti kuvvetle yapışıyoruz yere
Kovalamayin beni yataga
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
Devamını Oku
Hic uykum yok
Daha lafiniza karisacagim
Ortaligi dagitacagim
Televizyonu kapatacagim
Aycicegi resmi yapacagim daha
öfken kime? işte şimdi sana ne takma..ne de çakma bi sıfat yükleyebildim! donuk! kapılarındaki kilitlerde ellerim incidi inan. bi 'herşeyi ben yaptım..!' diye öne atılıyorsun.. bi 'herşeyin sorumlusu o..!' he bi de 'edilgen'i var.. dahası böylesine silik bir gecede (ki burası bence:)) okurken şiirini kafamın üstünde beliren bi siluetin fısıldadığı absurd günahlar bütününden bahsetmek istemiyorum! bu eğlenen öfke niye? kime?
Dostum Azazel'in çelik kılıcını kınından çıkarmışsın yine! Buralarda bir yangın çıkarmaya ne dersin gerçi çürük odunları ateşte sevmez fakat geride kalan kül yumaklarıyla yeni yaratımlar inşaa edebilecek savaşçılar da (ŞAİR) yok değil.
Ateşini besle....
Ateşini besle....
Ateşini besle....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta