A dan Z ye bir aşk 1

Şiir Yarışması
Ertuğrul Temizyürek
405

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

A dan Z ye bir aşk 1

Ay bırakıp gitsin gecelerimi ben gecelerimi kendim beklerim
Bıraksın unutsun beni ben kendimi kendim teselli ederim
Canıma değmesin tek gam keder ben canıma canımı eklerim
Çat kapı gelenleri hiç sevmem zaten ben bile kendime çat kapı hiç gelmedim
Değmem kimsenin kedisine köpeğine ben kendi kendimi eğlerim
Ellerini çek ellerimden çek yüreğini yüreğimden ben kendi kendimi severim
Fayda etmez bana sözlerin ben tüm sözlerinden geçmişim artık tüm sözler benim
Gözlerinde uzak dursun gözlerimden ben kendi gözlerimde kendim kaybolup giderim
Hayır, artık çalmasın penceremi güneş istemem ışıtmasın dünyamı ben karanlıkta da yaşarım
Işık dediğin nedir ki, ilk defa ışıksız mı kaldım, ben sanki ben ışığa muhtaç mıyım?
İncinmem ben gerçeklerden gerçekler beni incitebilir mi sandın
Janjanlı bir hayatım mı vardı ki sanki zaten ben hep karanlıklardaydım
Kadınlardan anlamadım, anladığımı da sanmadım ama onlarda beni anlamadıysa suç benim mi?
Layık olduğum değeri görmedim hiç, değer verdiklerimde benden aniden uzaklaştı
Maharet sevmekte mi yoksa sevilmekte mi bilemedim ama sevilmesem de hep sevdim
Nedensiz ve niçin sizce sevdim hep öylede sevilmek istedim ama hiç nedensizce sevilmedim
Onur ve gurur nedir bilmedim aşkın yolunda hepsinden vaz geçtim ben sadece sevdim
Ölümü bile göze alarak aşkın yolunda koşarak gittim ama hiç sevilmedim
Pes ettim demek bana yakışmaz ama artık ben kendi kendime sevmeyi sevilmeyi öğrettim
Rezil olsam da yolundan asla şaşmadım şaşırsam da beni doğru yola ulaştırdın
Seni kendime kendimi sana yoldaş et diye yalvardım sonunda da başardım
Şımarık çocuklar gibiydi yüreğim her tatlı sözde kanardı ama artık kanayacak yeri kalmadı
Tutamayacağı sözler verdi kendine ama kendi sözünü bile kendisi tutamadı
Unuttum dedi geçmişi bana sende unut dedi ama ben unutmadım
Üzüntülerimi kendime yoldaş ettim üzüntülerimle mutlu olmayı öğrendim
Varlığımı kendisine muhtaçtım ama O ne bana nede başkasına muhtaçtı
Yalnızdı hep kendisi ve beni de kendisi gibi yalnızlığa alıştırdı

Zamanla beni tüketti ve sınavlarım bitmedi hiç bitmeyecek sanırdım

Yokluklar beni var etti ben yokluklardan geldim beni var edende yok edende kendisiydi
Var olanların ve olmayanların efendisiydi kendisi beni de kendisine sevgili etti
Ümitlerimin tükendiği anlarda hep bana yardım edip beni ümitlendirdi asla ümitsiz olmadım
Uzaklaşsam da O bana hep benden yakındı yüreğime kendisi gelip yerleşti
Tuttu ellerimden beni karanlık yollardan aydınlıklara çıkardı
Şımarık çocuklar gibiydim gözünde hep ben ama O benimle uğraşmaktan hiç usanmadı
Sınadı beni hep ama asla beni yıldırıp kendinden usandırmadı
Ruhumu bedenime ortak yaptı ama yüreğimi bir kendine bıraktı
Pencerelerden en güzelini açtı gönlümde ve gönlümden ruhumu seyre daldı âlemlere uzandı
Ölüm yeni bir doğuştur yeni bir alemdir dedi beni hep tavladı
O yüzden ben ölüme kendimi alıştırdım korkmadan ölümle yaşadım ölümle barıştım
Nedensizlikleri bıraktım nedenlerle uğraşmadım kendimle kendimi arkadaş edip de yaşadım
Mademki ben bir tek O’na muhtaçtım o zaman ben bir tek On’suz yapamazdım
Lüzumlu lüzumuz demeden her şeyi kaldırıp gönlümden attım pişman olmadan
Kâh ağladım kâh dertleştim kendi kendimle O ise beni hep dinledi
Jelâtinler içinde bana binlerce hayat verdi ben bu hayatları yaşadım isteyerek
İstediklerimi bana hep verse de ben yenilerini istedim arsızlık ederek
Işıklar içinde ışık aradım kendimce bir yol çizmek için
Hatalarıma hatalar ekledim kendimi haklı çıkarmak için
Gururumdu, benliğimdi bizi ayıran ayrıştıran bir küstürüp bir barıştıran
Fakat ben O’na küssem de hep O hiç bana küsmedi aksine bana gelerek O’ydu benle barışan
Eskiden kalmalarımı eskide bırakamadım hep benle gelsin istedim utanmadan
Dur ne yapıyorsun dedi bana onlardı seni benden ayıran
Çünkü dedi sen beni istediğin de onlar seni yolumdan alı koydu sense hep bana gelmek istedin
Can ciğer kardeşim deyip sevdiklerindi bizi hep bir birimizden ayıran, dedi
Bırak onları boş ver onlarsız yapabilirsin ama onlar sensiz asla yapamazlar
Ardına bile bakma sakın onlar benden utanmadılar ki senden utansınlar

Sana bir ben yeterim ben hep seninleyim dedi Yaratan
Bende gözlerimi kapatıp kendimi O’na bıraktım hiç düşünüp taşınmadan

Ertuğrul Temizyürek
Kayıt Tarihi : 16.5.2014 19:52:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


beni benden almaya çalışan beni kullanıp kullanıp bir köşelere atmaya uğraşan dost ya da düşman farkı olmadan yüreğimi bir liman kendilerini bir gemi sanan vefasız tüm dostlarım içindir bu

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • MELİKE KANSIZ
    MELİKE KANSIZ

    Ay bırakıp gitsin gecelerimi ben gecelerimi kendim beklerim
    Bıraksın unutsun beni ben kendimi kendim teselli ederim
    Canıma değmesin tek gam keder ben canıma canımı eklerim
    Çat kapı gelenleri hiç sevmem zaten ben bile kendime çat kapı hiç gelmedim
    Değmem kimsenin kedisine köpeğine ben kendi kendimi eğlerim
    Ellerini çek ellerimden çek yüreğini yüreğimden ben kendi kendimi severim

    ÇOK GÜZEL DİZELER İNSANIN İÇİNİ TİTRETİYOR..TEBRİKLER

  • Cevap Yaz
  • Mustafa Yılmaz İsmailoğlu
    Mustafa Yılmaz İsmailoğlu

    Duygular dile gelmiş. Çok hoş şiir.

  • Cevap Yaz
  • Murat Gökmen
    Murat Gökmen

    Güzel bir şiir. Beğenilerimle.

  • Cevap Yaz
  • Afet Kırat
    Afet Kırat

    İçten, hoş dizeler.Keyif alarak okudum.
    Sevgiyle, şiirle kalın.

  • Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (4)