73 Numaralı Oda Şiiri - Doğan Çeçen

​73 Numaralı Oda

​Beyaz duvarların tenhalığına kilitlenmişim,
Dışarıda adını bile bilmediğim solgun bir sonbahar.
Takvim yaprakları düşüyor hastane komodinine,
73 numaralı odanın demir parmaklıksız penceresinden
Gözlerimin daldığı o koca boşlukta,
Sanki dünyadan bütçesiz, zamansız ve yurtsuz bir kimseyim.

​Koridorlarda sedye tekerleklerinin gıcırtılı sesleri,
Hemşirelerin ayağında sönük, plastik bir telaş.
Bana "geçer" diyorlar, beyaz önlüklü yabancılar,
Göğüs kafesime iğneyle zerk edilen o kimyasal uykular
Unutturur sanıyorlar bu içerideki amansız yangını.
Bilmiyorlar ki deli şairin hafızası çivi gibidir;
Sökemezler, kazıyamazlar ne yapsalar o derin kazıntıyı.

​Özledim...
Kelimesi bile boğazımda bir demir leblebi gibi düğümleniyor.
Hani o şehrin en kalabalık caddesinde tek başına kalmak var ya,
İşte bu oda onun yedi kat altı, yedi kat derini.
Ne gelen var kapıyı çalacak, ne soran halimi,
Zaten gelenlerin de ellerinde hep o aynı reçeteler,
Hep o aynı ezbere teselliler: "Biraz dinlenmeli..."

​Sen hangi rüzgârın önündesin şimdi, hangi iklimde?
Ben bu demir karyolada, buruşuk yatak çarşafının üstünde
Gözlerimi tavana dikip seni sayıyorum birer birer.
Tavan boyası kabarmış, tıpkı içimdeki o eski sızı gibi,
Tıpkı adını her ansam titreyen o gizli damar gibi.

​Bir sigara yakmak yasak bu odada, biliyorum.
Kül tablası yerine kalbimi önüme koymuşum sanki,
İçimde tütüyor hâlâ o bitmek bilmeyen hasretin dumanı.
Doktorlar susturucu çekiyorlar ya nabzımın üstüne,

Nafile...
Senin o uzaktaki sesin bir kez dalgalansa pencereden içeri,
Bütün makineler susar, bütün reçeteler hükümsüz kalır,
Bu deli göğüs kafesi yeniden ayağa kalkar,
Ve 73 numaralı odanın duvarları
Yine senin adınla çınlar baştan başa, ta derinden.

​Özledim seni...
Bir hastane odasının sükûtunda,
Ömrün o en son ve en inatçı virajında,
Ölümle yaşam arasında asılı kalmış bir sarkaç gibi,

Sadece seni, yalnızca seni özledim.
Eğer bir gün bu beyaz kapı açılır da gidersen buradan,
Bil ki deli şair seni unutarak değil,
Yine senin o kahverengi gözlerine bakarak
Gidiyorum bu şehirden.