Varın varlığı ve
Yokun yokluğunun kesişimiyim.
Kümesel düşüncemin ayak sesleriyle
Olmanın bir elemanı halinde
Çembersel zincirin her bir baklasında
Yok olup yeniden var ediyorum kendimi.
Sonsuz dişli ömür çarkıma sarılmış
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta