İnsan bu, her daim bir muamma.
Hele birde kalıyorsa kendine.
Eşsiz ve garip.
Başı sonu hatsız...
İhtimaldir ki; ip olur boynuna geçer onun.
Hakikatse tekmeyi vuran sandalyesine.
Sokakta karşılaştım.
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.
Devamını Oku
Satarken güllerini,
Alırken alın terini.
Yırtıktı elbisesi,
Ayağında terliği.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta