İnsan bu, her daim bir muamma.
Hele birde kalıyorsa kendine.
Eşsiz ve garip.
Başı sonu hatsız...
İhtimaldir ki; ip olur boynuna geçer onun.
Hakikatse tekmeyi vuran sandalyesine.
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta