Çok uzun zaman oldu diyemeyeceğim, çünkü hiçbir zaman beynimin içindeki sesleri susturamadım.
Tek yapmadığım şey onları kağıda dökmek oldu, bu yüzden içimde sallanıp durdular.
Yeri geldi umursamadım yeri geldi insanları söylediklerini anlayamadım.
Bu yüzdendi boş bakışlarım, bu yüzdendi sessiz kalışlarım.
İçimdeki sesleri susturamadığım için etrafımda olup bitenden haberim yoktu.
Bazen o kadar uzaklaşıyorum ki, kendi varlığımı unutuyorum.
Sözde mutluydum, sözde acımıyordu canım.
Bir ayak sesi duymayayım
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum
Devamını Oku
Kapıya koşuyorum
Gelen sen misin diye
Bir siyah saç görmeyeyim
Yüreğim burkuluyor
Ağlamaklı oluyorum




Garip bir vakaydı evet, yorumlarınız için teşekkür ederim :)
Pek bir klinik vakıa ... Dediğime bakma ... Pek de bir takdire şaayan ... Helal olsun bu sevda sana ! Öykün öyle dominant ki .. Şiirinle özdeşleşebilip ağır yük olmaması mucize ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta