18 Temmuz 2005, İstanbul
yüzüme gülümseyen yıldızlar gökte
ve sinek ısırığı gibi ısırgan otları
yalnızca bakıyorum yukarı
yukarı da bakıyor bana göre
18 ağustosta gör beni
gömerken kemiklerimi bahçesine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



