14 Şiiri - Selahattin Koca

Delirdiğimi düşünüyorlar, karşımdasın;
Benden başka gören yokmuş, aşkım da sır.
Eridiğimi görüp sormuyorlar: "Halin nasıl?"
Sevmeyi biliyorsun da, ben neden yalnızım?
​
Seninkisi sevmek değil, başka bir şey;
Kalbimden içeri gir ve aşka baş eğ.
Bilmemek ayıp değil de, direnmen endişem;
Seninkisi sevmekse, başka bi sev.
​
Çünkü aşk dediğin zarar vermez,
Sensizliği bilmiyorsun, hemen karar verme.
Derme çatma bir gemiyim; kara her yer,
Tam da böyle bir şey yokluğun, zarar hepten.
​
İlerleyememek bana kendimi unutturdu;
Ben neyim, kimim, niye vuruldum?
Bir seni biliyorum, bir de beklemem gerektiğini;
Sabır taşı olsa yerimde, un olurdu.
​
Direncim hiç bitmeyecek meleğim,
Ama insanım; fıtratım vesveseye meyil.
Üzerimde aşkın ateşten gömleği;
Beni gizliyor, İblis farkımda değil.
​
Yanarım onsuz, küle dönmem;
Sana bir son söz: Gülerim ölüme!
Şubat’ın en can alıcı günündeyiz;
Bir canım var, onu da sererim önüne.