01.04.1957 / MANİSA- Selendi (Yeşil Mahalle)
1030- ÇOCUKCA (Mutlu Eder)
Küçük şeyler mutlu eder,
Pembe köşkün lambası yanınca,
Bir ferahlık gelir içine,
Genişler gönlü, olur gökyüzü,
Mutlu olur, çocukça,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta