Soğuk bir Kasım havası duyuyorum
Üşütmüyor da mahvediyor insanı..
Parmakları yorgun , ciğerleri soluk
İlk günden yokluğunu aratıyor bu yurda
Bir hasret kaplıyor, bir ses duyuluyor
Alabora olmuş çelik duvarlar
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta