10 dakika konuşsak? Şiiri - Alperen Ekiz

ismimin baş harfleri acz tutmuyor
kendimi sana esir etmek insan dünyası için acizliğe girsede
sana değil tabi artık
normal değil bazı düşüncelerim bazı konularda
senle on dakika konuşma gibi bi derdim var
sebebi bana bu dünyada en değer verdiğim şeyi yapman
yalancı bir cennet gibi hissettirmen
sen gittikten sonra açıkçası yalnızlık her gün daha da artıyor
sevdiğim herşeyi çok sevdiğimi biliyorsun
ama artık yapamıyor gibiyim
sevebiliyorum ama sevilmekde eskiden hiç düşünmezdim de ihtiyaç gibi birşey oldu senin yokluğunla
arkadaşım bile yok gibi geliyor
çevrem çok kalabalık
değer verdiğim insanlarda var elbet
ama onlar sahte gibi anladın mı
bu his ara ara sürekli geliyor ve ben aşamıyorum
sende gerçek ya da var değilsin şuanda
başka birini de sevince
onun beni sevebileceğine olan inancımda yok
arkadaşlık kurunca herşey bazen çok iyiyken bile
ki bu genelde değil
ama o kısa anlarda bile sanki kandırılıyormuş
ya da kaderin okları o yöne zorlamış gibi geliyor
sana yazdığım her şiir de gitgide
güzel olma niteliğinden çıkarak
gemilerle dert mektuplarına açılan harf tayfasına dönüyor
mutsuzum
mutlu olduğum anlarda bile içimden geldiği için değil
mutlu olma zorunluluğuyla mutlu oluyorum
çok karışık ve kördüğüm gibi bir durum bu
çözmeye de açıkçası uğraşmadım
mutsuz olduğum zamanlarda söylediklerine ihtiyacım var bazen
ya da onları söyleyecek ama bana gerçekten gerçek hissi verecek birine ihtiyacım var
tabi 10 dakika da bunları anlatamam ama
yani insanın böyle yaşaması
sağlamken kötürüm olmak gibi bir şey
ve değer verdiğim insanlara da yalan söylüyor gibi hissetmek
berbat hissettiriyor
çünkü ben onları seviyorum
şiire başlarken senin de bildiğin ve bir şiirini çok sevdiğin
Zarifoğlu dan dize çaldım
onun gibi yazmak istediğimi biliyorsun
onun gibi yazamasam da sanırım onun gibi hissetme işini çözdüm
gene şiir dizelerinde biraz huzur buldum
içimin dolan bulutlarını biraz yağdırmış oldum
senle konuşmak isteme nedenim de
bana aylardan beri hala bulamadığım o dostluğu vermen
yıllarca aynı yerde kaldığım arkadaşımla bile o kadar gerçek değilmişim
ama bu hisle beni bırakıp gitmen
hiç asilce değildi