Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ne zulmün önünde eğil
Ne de çok olanı güçlü bil
Korkma;
1 az değil.
ama çok da değil :)
Şiirinizi çok beğeniyorum. İçten ve duygulu yazıyorsunuz. Kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta