Onur BİLGE
“Dürkopp,
Sorunun cevabını buldum ya… İçim içime sığmıyordu. Elimdeki oyuncak siparişlerini hazırladım, boya ve cilasını sonraya bıraktım, kendimi attım dışarıya! Günlerden cumartesi… Vakit ikindi… Sokaklarda çocuklar, yollarda caddelerde kızlar erkekler, aileler… Kaptan’a doğru yollandım. Maksadım onu alıp şöyle bir Tophaneye kadar uzanmaktı.
Kaleiçi’ne Saat Kulesi’nin yanından inerken Paşa Camii önünde ona rastlamayayım mı! “Kalp kalbe karşıdır, ağabey! Bu ne güzel tesadüf!..” diye sırıttım. “Tesadüf diye bir şey yoktur arkadaşım! Tevafuk!” dedi.
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta