Onur BİLGE
“Hain,
Sen küçüldükçe büyüyor içimde, dostluğa ihanetinin acısı. Hele kocana ihanetin, tuzu biberi… Annene de ihanettir bu aslında. Seni kime teslim etti, nerde bulacak, kimden soracak! Karabatak gibi bir yerden girdin, kim bilir nerden çıkacaksın.
Benim için mutluluğun düşüydü aşk. Bir bebeğim gülüşüydü. Alçaklardaki bir garibanın yükseklerden düşüşüydü. Zamansız yakan mart güneşiydi, ılık meltemler eşliğinde. Bilirsin kara yakar mart güneşi. Fena yakar! Kıştan yeni çıkan cilt ansızın görür güneşi, mal bulmuş Mağribi gibi emer!
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta