Onur BİLGE
Vakit ne kadar çabuk geçiyor! Yelkovanın hiç işi yok. Gittiğiyle kalmıyor, peşinden akrebi de sürüklüyor. Göz açıp kapayıncaya kadar geçivermiş. Saat bire geliyordu, eve döndüğümüzde. Gerçekten meraklanmışlar.
Ömür de öyle... Rüzgâr gibi geçiveriyor. Anlamadan büyüyüveriyor, yaşlanıveriyor insan. Babam:
“Nerde kaldınız? Az daha aramaya çıkacaktım! ” dedi.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Paylaşımınız içi teşekkürler. İnsanın uğraşması gereken en yakın düşmanı nefis.
Tebrikler.
Selam, sevgi ve saygıyla
Syfeddin Karahocagil
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta